تنها:

غمی مرا همیشه مرا هست.

غمی مرا همیشه مرا هست و تنهایم.

تنها

تنها

و باز تنها تر.

من ماهی گم کرده دریایم

در حوض سنگی بی آشوب.

این ماهیان که زاده ی این حوضند

در این خیال که حوض سنگی شان

دنیای پر ترانه و آزادی ست

و آنچه ز آبی دریای بی پایان

خوانم به گوششان،

همه چون یاوه است.

تنها ترین منم اینجا.

تنها

تنها

و باز تنهاتر....

بگذر از من:

دست من خسته است

ساز من ناکوک

فکر من آشوب.

امشبی بگذر که حالی نیست.

من سخن ها دارم امشب با دل محزون،مجالی نیست.

لحظه ها چون باد

در فغان و شورش و بیداد

می روند اینک چو سیلی پر غم و ناشاد.

دست دل خسته است

ساز دل ناکوک

حال دل آشوب.

بگذر از من کاین غم جاوید

همچو قفلی بر ضریح قلب من بسته است.

کوچه:

پشت سر کوچه است و پیش روی نیز.

من میان یک خم از این کوچه ها

زیر لب با خویش می خوانم چنین:

" پیچکی گر سر بر آرد از حیاط

بینمش اما نبندم دل به او "

همچنان من کوچه ها را می روم

با تمام خنده ها و اشک ها.