چون پرستویی پر زد و رفت

کوچه در کوچه ، دیار به دیار

اما نمی دانم عاشقم یا در توهم

مدت زمانیست در انتظار نشستم

تا بیایی از بیکرانه ها

در قلب سپهر پر بگشایی.

شالیزارها را سوزاندم

جنگلزارها را به رقص شعله های آتش سپردم

تا عشق بداند که دیگر وجود ندارد...

وقتی دوست داشتن یک سکه دو روست

چرا عشق چرا عاشقی چرا دوست داشتن ؟؟!!!

از استاد آموختم

دوست داشتن ارشد عشق است؛

ولی می دانم هر دوی آن ها پوچ است.

لحظه ها به سوختن خورشید می نگرم

تا بدانم فرق شمع و خورشید چیست؟

اما به دلم گواه می دارم

به نور ابدیت قسم

به قطره چشم اشک یتیمی قسم

به اسیر دور از وطن قسم

که دلش برای فرزندان و وطنش می تپد

به ناز دختری که قصه گوی عروسکش است قسم

" که همه سوختن را دوست دارند "